Moet je als leerkracht voorzichtig zijn met wat je over je privé-leven vertelt? Ja, maar…

Stijn Vercamer:

“In de eindtermen voor het basisonderwijs dan staat: De leerlingen kunnen in omgang met anderen respect en waardering opbrengen. Het is dus verdomme een plicht van het onderwijs, volgens de eindtermen om hier dan aan te werken.”

Originally posted on X, Y of Einstein?:

David Degreef solliciteerde voor een job van onderwijzer in het Brusselse stedelijke onderwijs en kreeg de job. Maar met een waarschuwing, hij zou beter zwijgen over zijn geaardheid. De directeur-generaal van het openbaar onderwijs van de stad Brussel, Charles Huygens geeft nu uitleg over die vraag: “We raden leraren steeds aan voorzichtig te zijn met uitspraken over het privéleven, of dat nu over godsdienst, politieke overtuigingen of geaardheid gaat.” In een interview voor het VRT radionieuws voegt hij hier aan toe dat leerkrachten neutraliteit moeten nastreven en wordt een link gelegd met mogelijke risico’s.

Uit mijn eigen onderzoek naar criteria die leerlingen gebruiken om een leerkracht al dan niet authentiek te ervaren blijkt dat jongeren wel degelijk dubbele gevoelens hebben bij het vrijgeven van autobiografische elementen door de leerkracht. Ze willen het wel, ze willen iets weten over de persoon die voor hen staat, maar met mate. Ze willen zien…

View original 321 woorden meer

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Maakt haast, gij naamloze vreemde, maakt haast!

Originally posted on matthias somers:

Gij hebt niet te kiezen waarmee wij u zullen identificeren. Gij hebt er geen zeg in waarvoor wij u ter verantwoording zullen roepen.

Gij lijkt op een moslim, gij zijt een moslim, dus zullen wij van u eisen dat gij openlijk afstand neemt, telkens opnieuw, van wat anderen, waar ook ter wereld, die wij op één hoop met u gooien, aan onnoemelijkheden begaan. Gij zijt wat wij bepalen dat gij zijt, niets meer, niets minder, en alleen als gij slaagt voor alle testen die wij u opleggen, gij vreemde, alleen als gij die testen naar onze voldoening volbrengt, alleen dan zijt gij welkom in ons huis. En dan nog. Wij zullen u blijven testen, wij zullen u blijven ondervragen, wij zullen altijd waakzaam blijven. Opdat gij geen fouten begaat. Wij zullen blijven eisen dat gij u distantieert van wat een ander doet. Want gij zijt naamloos en gij zijt zonder…

View original 310 woorden meer

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

We willen een verhaal, geen productinfo

Ik gaf een workshop ‘sociale media voor u en uw zaak’ voor Artemis, het professioneel netwerk van Markant. Een twintigtal ondernemende vrouwen luisterden en reageerden op mijn oproep om een verhaal te vertellen, en dan nog het liefst met beelden. Op de nadrink kwam iemand nog bij mij om te zeggen ‘interessant, maar ik zit in de immo, voor mij zal dat niet gaan.’ Wat de aanzet was tot een boeiend gesprek dat begon met: ‘Maar mevrouw, een huis kopen, dat is een van dé grote verhalen in een mensenleven. Je koopt geen stenen, maar een buurt, een wijk, een gevoel, …’

Geplaatst in (e-)marketing | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

ECCAR movie Ghent against racism

Originally posted on Resul Tapmaz:

View original

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

“We gaan allemaal arm worden, denk ik”

Over de sluiting van Ford Genk is al veel gezegd, maar de gevolgen van zo’n shock, kom je soms ook onverwachter tegen, ver weg van het strijd-toneel. Deze middag kocht ik bijvoorbeeld een brood in Gent. Een spitsig ros meisje, leercontract of net van ‘t school, dat in de bakkerij normaal enkel ‘aub, da’s dan 2 euro’ en ‘bedankt’ zegt, zei plots bij het overhandigen van het brood in een traag Gents: ‘Forrrrd, da’s vreeet ee. Ik denk dat alles gaat weggaan uit België en dat we allemaal arm gaan worden.’

Bij zo’n uitspraken van een meiske dat nog aan alles moet beginnen, moet ik toch even slikken en staan de zaken waar we voor staan weer nog scherper gesteld. Die is deze morgen niet opgestaan om fluitend naar de bakkerij te fietsen met de gedachte al bij het weekend en het lief, vrees ik.

Mij motiveert het alvast om nog meer te werken, nog meer te gaan voor waar ik in geloof: voor een wereld waarin mensen gelijk kunnen zijn, waarin de kloof rijk-arm kleiner wordt in plaats van groter, en waar we onszelf kunnen zijn ongeacht onze kleur, achtergrond of geaardheid. Een gedachte die volgens nogal wat grote Opiniemakers en andere Grote Muilen op zijn retour is, maar zo lang er mensen zijn als mijn maten en ik, is de kans op de relance van die idee mogelijk. Moedig voorwaarts!

Geplaatst in maatschappij | 2 reacties

De rol van HR bij succesvol social media inzetten

Ik heb het afgelopen jaar heel wat presentaties gegeven over social media bij non-profits, politici, overheidscommunicatoren, mutualiteiten, vakbonden, … Heel leuk omdat ik geloof dat daar heel veel potentieel zit, wat ik op GentM als volgt heb samengevat:

 

Ik heb ook geleerd dat HR een grote rol te spelen heeft, zeker in deze sectoren. Een van mijn stellingen is dat een succesvolle social media-strategie ingebed moet zijn in de organisatie. Maar dat staat niet alleen. Een werkomgeving waar de helft van het personeel niet eens toegang heeft tot het internet, laat staan tot social media-sites, is niet echt de ideale voedingsbodem voor zo een strategie. Idem met vaste uren zonder glijtijden of flexibele werkomstandigheden. Bovendien voeg ik eraan toe: ‘Mensen die verantwoordelijk zijn voor social media, geen smartphone geven, dat is een belediging van die mensen.’

Die beide opmerkingen, ontlokten de reactie ‘De volgende keer moet er toch iemand van HR aanwezig zijn bij deze sessies’. En dat is de nagel op de kop. De personeelsafdeling heeft alle redenen om in zo’n sessie te zitten. Ten eerste is het arbeidsreglement, gecombineerd met alle specifieke afspraken rond nieuwe media, iets wat daar moet gedragen zijn (al vind ik zelf een social media policy overbodig). En dat staat niet los van openheid, transparantie, vertrouwen en flexibiliteit.

Maar er is ook zoiets als de ‘War on Talent’, wie haal je binnen in je organisatie? Wie wil voor ons werken? In een strategische sessie met management die nog conservatief denkt over nieuwe en social media stel ik dan de vraag: ‘Zou je graag hebben dat ik hier kom werken?’ Met een beetje geluk is dat dan een ‘ja, natuurlijk’, waarop ik zeg: ‘Dat is onmogelijk. Ik zou hier niet willen werken. Je laat de mensen niet op het internet, smartphones zijn een statussymbool voor je management (of er is geen budget voor, maar wel voor dat grote dure congres in het buitenland), er is geen wi-fi, en ik moet hier van 9 tot 17u zijn. En met mij zijn er nog duizenden andere mensen met hetzelfde idee. Als je ons wilt aanwerven, zul je ook al die zaken moeten aanpakken. En het zijn niet toevallig dezelfde zaken die je nu constant belemmeren in social media strategisch inzetten.’

Vandaar dat ik nu een lijntje heb toegevoegd aan de slide ‘Voor je begint': HR heeft een grote hefboom in handen:

slide uit presentatie

Geplaatst in (e-)marketing | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

Op zoek naar jouw digitale avant-garde

Ik geef geregeld presentaties over gebruik van sociale media. Eén van de dingen die ik altijd als ingrediënt voor succes geef is: ‘creëer een digitale avant-garde‘. Ik bedoel daarmee: ga kijken in de heel brede cirkel van je organisatie (non-profit of privé, dat maakt niet uit) en detecteer daar wie bezig is met digitale/sociale media. Die mensen zullen niet noodzakelijk tot jouw afdeling, departement, bedrijfsonderdeel behoren, maar ze delen in ieder geval wel een engagement, een werkgever, een doel met jou.

Zo een groep vind je vrij organisch via je eigen gebruik van social media, via commentaren en vind-ik-leuks op de Facebook-organisatie, of -actiever- door gewoon een interne e-mail te lanceren met de oproep of er zo’n mensen willen helpen met de digitale strategie. Maar meestal vinden zij jou :-)

Een belangrijke tip: gooi alle regels over wie met wie mag communiceren binnen de hiërarchische/geografische/juridische structuren, overboord. Dat soort silo-denken is echt wel van de vorige eeuw. Het argument ‘jamaar, bij ons denken ‘ze’ nog zo’, dat gaat echt niet op. Als je daar als verantwoordelijke voor digitale communicatie zit om het status quo te verdedigen, moet je er misschien niet aan beginnen. Of zoals ik tegen iemand van het ACV zei op een sessie van GentM: ‘Serieus, gast, dat soort dingen kun je niet meer zeggen. Het is verdomme al 2012!’.

Twee voorbeelden:

1. Toen ik bij Corelio voor e-media werkte, organiseerde ik zogenaamde e-media sessies voor de hele Corelio-groep. Daar kwamen mensen als Jo Caudron spreken. Een aantal mensen bleef echter op zoek naar wat werk voor gevorderden. Daaruit kwamen een aantal Expert Sessies, zoals over Facebook. Daarop zaten niet alleen mensen van de marketingafdelingen, maar ook (online) redacteurs, IT’ers, kaderleden, … Ook niet alleen mensen van Groot-Bijgaarden (de hoofdzetel), maar ook uit Wijgmaal (Passe-Partout) en Namen (Vers l’Avenir). Dat creëert een groep en dynamiek die je later nog veel van pas komt: aanspreekpunten binnen het hele bedrijf, extra informatie, draagvlak, …

2. In mijn lokale sp.a-afdeling zag ik een nieuwe aansluiting passeren. Ik stuur een mailtje naar die jongeman met de vraag of ie ook geïnteresseerd is in het bussen van folders en ander veldwerk. ‘Neen’, antwoordt hij mij, ‘ik houd niet van al dat papierverslindende gedoe. Ik geloof meer in digitale communicatie.’ Resultaat: hij beheert meer dan 1 afdelingssite en houdt ons wakker rond open data-beleid.

Ik sta open voor alle suggesties en feedback, maar ik geloof alvast dat je in iedere organisatie je eigen digitale avant-garde zult vinden!

Geplaatst in (e-)marketing | Tags: , , , , , , | Een reactie plaatsen

Facebook Profiel omzetten naar Facebook Pagina

Ik krijg tegenwoordig twee vragen heel veel:

1/ oe doede da, twitter? Dan zeg ik ‘gewoon doen’

2/ ik heb bijna 5.000 vrienden, kan ik mijn profiel omzetten naar een pagina?

Dan zet ik het volgende in een mail, en nu kan ik ook verwijzen naar mijn site :-)

Profiel downloaden:

Het is aan te raden om eerst je profiel te downloaden, zodat je je foto’s nog hebt als je dat wilt: dat staat hier uitgelegd: http://www.facebook.com/help/?page=116481065103985

Profiel converteren:

Hoe je een profiel daadwerkelijk converteert: https://www.facebook.com/help/?page=213602951994043 en daar kies je voor de link ‘hier beginnen

Als je al een fanpage van jezelf hebt aangemaakt, kun je die ook weer verwijderen, dat gaat als volgt:

  • log in (maar dat zal al het geval zijn)
  • ga naar je fanpage
  • Klik op Pagina bewerken in de rechterbovenhoek van je pagina.
  • Selecteer Toestemmingen beheren in de linker-zijbalk
  • Klik op [je paginanaam] verwijderen. Je krijgt de mogelijkheid om je pagina onzichtbaar te maken of te verwijderen. Als je je pagina verwijdert, is dit definitief.

Als je dubbele fanpages hebt, kun je ze ook samenvoegen:
Je kunt alleen de pagina of plaats met minder vind-ik-leuks samenvoegen met de pagina of plaats met meer vind-ik-leuks. Dit doe je als volgt:

  • Ga naar de pagina of plaats met de meeste vind-ik-leuks. Deze houd je aan.
  • Klik op de knop Pagina bewerken in de rechterbovenhoek.
  • Selecteer Bronnen in de linkerzijbalk.
  • Klik op de link Dubbele pagina’s samenvoegen. Deze link verschijnt alleen als je twee pagina’s met vergelijkbare namen beheert.
  • Er verschijnt een dialoogvenster met pagina’s en plaatsen die jij beheert en die kunnen worden samengevoegd. Selecteer de pagina(‘s) die je wilt samenvoegen. Als je een plaats en een pagina samenvoegt, moeten ze dezelfde adresgegevens hebben.
  • Let op: de pagina of plaats met de minste vind-ik-leuks wordt van Facebook verwijderd en kan niet meer worden teruggehaald.
Geplaatst in (e-)marketing | Tags: , , | 3 reacties

PES-Conventie: wat hebben we geleerd?

Poul Nyrup RasmussenIk was vandaag op het Re:New-congres van de PES, de Europese Socialistische Partij. Het vond plaats in Brussel, dat maakte het iets eenvoudiger om er te geraken :-) De sfeer en dynamiek deed me vooral denken aan die van het Labour-congres waar ik vorig jaar was (in Manchester): heel veel deelnemers, heel veel workshops, volle zalen voor de plenaire speeches, … Alleen deze keer nog overgoten met een veelheid aan talen en bijbehorende tolken.

Wat heb ik er geleerd? Wel, het eerste debat dat ik bijwoonde, ging over ‘social integration’, een debat van S&D, de sociaal-democratische fractie in het Europees parlement. Boeiend debat, omdat je meteen de problematiek van binnen-Europese migratie van beide kanten ziet. Justas Vincas Paleckis vertelde hoe zijn land, Litouwen, van 4 miljoen inwoners naar 3 miljoen ging door de enorme braindrain vanuit Litouwen, zowat het armste land van de Unie, naar andere Europese landen. Jongeren zijn er hoogopgeleid, maar kiezen dan massaal voor het buitenland, waar ze sneller een job vinden, en ook nog beter betaald zijn. Gelijkaardige signalen vanuit Servië. Gevolgd door een uiteenzetting over de toestand in Spanje, waar de immigratie enorm is toegenomen de voorbije jaren. En waar ze vaststellen dat immigranten inderdaad jong en hoogopgeleid zijn, en ook nog eens graag en veel werken. Wie wordt daar beter van? De grootverdieners, die nu goedkoop huispersoneel kunnen vinden (vooral in kinderopvang). Het grootkapitaal dat grotere winsten ziet uit haar bedrijfsbeleggingen. En werkgevers die de lonen laag houden, aangezien de laagste lonen in concurrentie gaan met de immigranten. Slechts nieuws vooral voor mensen die al kwetsbaar zijn omdat ze weinig verdienen of door allerlei redenen minder productief zijn dan de nieuwelingen. Een situatie waarop populistisch-rechts enorm kapitaliseert, en waarop links (populistisch en niet-populistisch) moeilijk antwoorden lijkt te vinden.

Lees verder

Geplaatst in politiek | Tags: , , , , , , | Een reactie plaatsen

Social Media Policy: zin of onzin?

Ik gaf gisteren een sessie op het congres ‘Andere Overheid, Nieuwe Communicatie’ van Kortom, vereniging voor overheidscommunicatie. Daarin kwam interne organisatie aan bod, en ook de daarbijbehorende social media policy: regels voor het gebruik van social media op de werkvloer in 2 hoofdstukken: wanneer mag je iets zeggen en wat mag je zeggen. Ik zeg daarover meestal dat je er een moet hebben. In de sessie na mij vertelde Frank Van Massenhove (hoofd van de FOD Sociale Zekerheid) dat je die niet nodig hebt, behalve 1 regel: je mag zeggen wat je wilt, zo lang het de organisatie niet schaadt. En eigenlijk is dat ook wat de deelnemer aan mijn sessie, van De Lijn Antwerpen, zei: ‘er moet maar 1 regel zijn en dat is dat je je werk niet zwartmaakt’. En ook Steven De Smet (@DeFlik op Twitter) vindt zo’n social media policy allemaal wat flauwe zever.

Daar gisteren nog even over nagedacht:

Lees verder

Geplaatst in (e-)marketing | Tags: , , , , | 1 reactie